غزل ۳۸۶
غزل ۳۸۶
خدا را کم نشین با خرقه پوشانرخ از رندان بیسامان مپوشان
در این خرقه بسی آلودگی هستخوشا وقت قبای می فروشان
در این صوفیوشان دَردی ندیدمکه صافی باد عیش دُردنوشان
تو نازکطبعی و طاقت نیاریگرانیهای مشتی دلقپوشان
چو مستم کردهای مستور منشینچو نوشم دادهای زهرم منوشان
بیا وز غَبْن این سالوسیان بینصُراحی خوندل و بربط خروشان
ز دلگرمی حافظ بر حذر باشکه دارد سینهای چون دیگ جوشان
حافظنامهHafezNameh.net
خدا را کم نشین با خرقه پوشان
در این خرقه بسی آلودگی هست
در این صوفیوشان دَردی ندیدم
تو نازکطبعی و طاقت نیاری
چو مستم کردهای مستور منشین
بیا وز غَبْن این سالوسیان بین
ز دلگرمی حافظ بر حذر باش
رخ از رندان بیسامان مپوشان
خوشا وقت قبای می فروشان
که صافی باد عیش دُردنوشان
گرانیهای مشتی دلقپوشان
چو نوشم دادهای زهرم منوشان
صُراحی خوندل و بربط خروشان
که دارد سینهای چون دیگ جوشان
خدا را کم نشین با خرقه پوشان
رخ از رندان بیسامان مپوشان
در این خرقه بسی آلودگی هست
خوشا وقت قبای می فروشان
در این صوفیوشان دَردی ندیدم
که صافی باد عیش دُردنوشان
تو نازکطبعی و طاقت نیاری
گرانیهای مشتی دلقپوشان
چو مستم کردهای مستور منشین
چو نوشم دادهای زهرم منوشان
بیا وز غَبْن این سالوسیان بین
صُراحی خوندل و بربط خروشان
ز دلگرمی حافظ بر حذر باش
که دارد سینهای چون دیگ جوشان